De basis voor groei, veiligheid en veerkracht... 

“Als mijn kind maar gelukkig is, dan ben ik ook gelukkig.”

Als opvoedcoach zie ik regelmatig hoe ingewikkeld het ouderschap kan zijn. Ouders houden ontzettend veel van hun kind en tegelijkertijd kunnen er momenten zijn waarop ze denken: Ik weet het niet meer. Ik kan dit niet meer aan. Waarom doet mijn kind zo?

Je herkent het vast wel, het vriendje of vriendinnetje van je kind komt spelen na de vakantie en je stelt de vraag; “Heb je een fijne vakantie gehad?”

“Hij wil altijd zelf bepalen. Ze luistert gewoon niet. Overal moet ze tegenin. Als ik niet streng ben, loopt ze over me heen.”

Heb je weleens gemerkt dat je een kamer binnenloopt en meteen voelt hoe de sfeer is? Zonder dat iemand iets zegt, weet je al of er spanning hangt, rust is of juist vrolijkheid. Dat is geen toeval. We voelen allemaal energie aan. En die energie speelt ook een grote rol binnen een gezin.

Binnen een gezin heeft ieder gezinslid een eigen plek en een eigen rol. Vanuit systemisch werk kijken we naar de natuurlijke ordening binnen een gezin. Wanneer ieder gezinslid op zijn of haar eigen plek staat, ontstaat er rust, veiligheid en ruimte om te groeien. Maar wat gebeurt er wanneer die rollen door elkaar gaan lopen?

Een vakantie met kinderen is vaak iets waar je als gezin lang naar uitkijkt. Eindelijk tijd voor elkaar, geen volle agenda's en samen mooie herinneringen maken. Toch merken veel ouders dat een gezinsvakantie niet alleen maar ontspannen is. Juist omdat je de hele dag bij elkaar bent, kunnen irritaties sneller ontstaan.

Je kind komt huilend uit school. Een vriendje wilde niet met hem spelen. Of je dochter is boos omdat ze niet langer buiten mag blijven. Nog voordat ze haar verhaal heeft afgemaakt, zijn we vaak al op zoek naar een oplossing.

Als ouder wil je natuurlijk dat je kind gelukkig is. Een lach op het gezicht van je kind geeft een fijn gevoel. Maar kinderen ervaren veel meer emoties dan alleen blijdschap. Net als volwassenen voelen zij dagelijks verschillende emoties die allemaal een belangrijke functie hebben. Door kinderen te helpen hun emoties te herkennen en te begrijpen, leggen we een stevige basis voor hun emotionele ontwikkeling.

Vanmorgen was er weer zo’n moment. Een moment dat mij als moeder intens raakte.Ik ging samen met mijn zoon van 7 jaar eieren halen bij een groot pluimveebedrijf. Dat doen we eens in de twee weken. Meestal niets bijzonders: even op en neer rijden en wat kletsen in de auto.

Sommige kinderen lijken overal nieuwsgierig naar. Ze willen van alles proberen. Maar net zo snel als hun enthousiasme opkomt, kan het ook weer verdwijnen. 

In veel gezinnen gebeurt het ongemerkt: één ouder neemt het grootste deel van de zorg op zich. Niet omdat de andere ouder dat niet wil of kan, maar omdat het lastig voelt om de zorg uit handen te geven. Sommige ouders merken dat ze alles zelf blijven regelen.